جایگاه صحیفه سجادیه موجب شده بسیاری از مترجمان آن را ترجمه کنند؛ به طوری که تاکنون شصت ترجمه و شرح به زبان فارسی از آن ارائه شده است. از جمله مترجمان صحیفه سجادیه‌، محمدمهدی رضایی است. ترجمه ایشان یکی از جدیدترین ترجمه­های صحیفه سجادیه است که تاکنون پژوهشی بر روی آن صورت نگرفته است. در پژوهش حاضر‌ با استفاده از روش تحلیلی توصیفی و به منظور ارائه نقدی منصفانه، ترجمه صحیفه سجادیه از محمدمهدی رضایی بر اساس نظریه وینه و داربلینه مورد نقد و بررسی قرار گرفته است. این نظریه که دارای هفت راهکار است برای شناخت و بررسی یک ترجمه درسطح معادل‌یابی‌، نظریه‌ای مفید بوده و  با برشمردن اصول و مؤلفه­های مختلف در دو رویکرد اصلی یعنی رویکرد مستقیم و غیرمستقیم‌، به شیوه ترجمه مترجم می‌پردازد. یافته­های این پژوهش نشان داد که رضایی شاید به این دلیل که خواسته هم ترجمه‌ای ادبی و با واژگان و تعابیر ویژه فرهنگ فارسی ارائه دهد و هم این‌که در این ترجمه به دنبال نزدیک‌کردن معادلات فرهنگی بوده است‌،از قرض­گیری‌، گرته­برداری‌، تلفیق و جابه­جایی واژه‌ها کمتر استفاده کرده، در مقابل‌، از مؤلفه معادل‌یابی و اقتباس بیشتر بهره برده است. در مجموع‌، آهنگین­بودن جملات و استفاده از معادل‌های فارسی و جملات مناسب با فرهنگ ایرانی‌، ویژگی مهم ترجمه رضایی از صحیفه سجادیه است.