شاملو شاعر، نویسنده و مترجم ایرانی است که از چهره‌های مطرح در شعر سپید در زبان فارسی به شمار می‌رود. تاگور نیز از شناخته شده‌ترین شخصیت‌های ادبی و شاعران هند و جهان است. آثار و اشعار تاگور و شاملو از ابعاد گوناگون ادبی، به‌ویژه مؤلفه‌ها و ویژگی‌های مکتب رمانتیسم قابل تحلیل و بررسی است. هرچند به لحاظ جهان بینی، شرایط مکانی، زمانی و زبانی متفاوتند، اما از نظر بعضی‌ گرایش‌های فکری، ادبی و مضامین غنایی، وجوه تشابهی دارند. شاملو و تاگور بیشتر از مکتب رمانتیسم متأثر شده‌اند. رمانتیسم یکی از مکاتب ادبی مؤثر بر افکار، عقاید و ایده‌های اجتماعی و سیاسی ادیبان و شاعران معاصر ملل مختلف بوده است که بازتاب آن درادبیات فارسی نیز پر فروغ جلوه کرده است. این مقاله به شیوۀ توصیفی تحلیلی، به بررسی تطبیقی سه مورد از مهم‌ترین مؤلفه‌های مکتب رمانتیسم، یعنی: تخیل، احساسات و عشق در شعر آنان پرداخته‌ است. به ‌طورکلی شاملو از عنصر خیال بیشتر از تاگور بهره‌ گرفته‌ است. هر دو به عشق معتقد بوده‌اند و به جز جنبه‌های جسمانی معشوق، به روح و پاکی او نیز نظر داشتند؛ تاگور بیشتر از شاملو به عشق عرفانی پرداخته‌ است. هر دو عشق را امری دو طرفه می‌دانسته‌اند.