مکتب واقع‌گرایی یکی از جریان‌های تأثیرگذار ادبی است که جامعه معاصر و وقایع آن را به تصویر می‌کشد و زاییده شرایط فکری و اجتماعی است. برخی از رمان‌های معاصر جهان عرب نیز برگرفته از ادبیات واقع‌گرا است که در آن به مشکلات اجتماعی و سیاسی پرداخته‌اند. در این میان غسان کنفاني، نویسنده سیاسی، ناقد و رمان‌نویس فلسطینی با تأثیرپذیری از ژانر واقع‌گرایی، در آثار خود، به دنبال توصیف درد و رنج مردم فلسطین بوده و آنها را به مقاومت دعوت می‌کرد، او در رمان «رجال في الشمس» نیز به توصیف درد و رنج ناشی از اشغالگری و آوارگی پرداخته است؛ برهمين اساس اين جستار با روش توصیفی- تحلیلی در پي آن است تا رمان «رجال في الشمس» را بر مبنای نظریه واقع‌گرایی مورد بحث قرار داده و مؤلفه‌های این نظریه را در این رمان مورد بررسی قرار دهد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که کنفانی با بهره‌گیری از مؤلفه‌های اصلی رئالیسم، تصویری مستند و تأثیرگذار از زندگی آوارگان فلسطینی ارائه کرده است. شخصیت‌های رمان هر یک نماینده بخشی از جامعه فلسطین هستند و تجربه‌های آنان بازتابی از شرایط تاریخی و اجتماعی حاکم بر جامعه پس از اشغال فلسطین است. بر این اساس، واقع‌گرایی در رمان «رجال في الشمس» صرفاً به انعکاس واقعیت‌های بیرونی محدود نمی‌شود، بلکه به ابزاری برای نقد شرایط اجتماعی و سیاسی، آشکار ساختن پیامدهای اشغال و بازنمایی رنج و محرومیت ملت فلسطین تبدیل شده است.