استاد گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه- ایران: t_zinivand56@yahoo.com
چکیده
جوزف الهاشم، یکی از سیاستمداران و شاعران برجستۀ لبنان در روزگار کنونی ما می‌باشد که هنر شعر را به عنوان روزنهای برای بیان اندیشه‌های متعهّد و مذهبی خویش قرار داده است. این شاعر فرهیخته و آزاداندیش، دوستی و ستایش اهل بیت (ع) را چنان با آموزه‌های قرآنی و روایی پیوند داده است که تصوّر می‌شود؛ یک شاعر مبارز مسلمان و شیعی است. یافتۀ اساسی این پژوهش، در این است که شاعر در بهره‌گیری از قرآن کریم و حدیث شریف بر دوگونۀ کاربرد مستقیم و غیر مستقیم عمل نموده است. هدف شاعر از گزینش چنین گرایشی، تنها زینتبخشی به شعر یا فهرست نمودن پارهای از آیات قرآنی و احادیث اسلامی در شعر نیست، بلکه آرمان بنیادی ایشان از اهتمام به چنین رویکردی، بیان حقانیّت مستدل و مستند مکتب تشیّع، بازکاوی و بازخوانی اسباب و زمینههای ایجاد برخی رخدادهای تاریخی صدر اسلام و فراخوانی مخاطبان امروزی به بصیرت، عبرت، آگاهی، مقاومت و جهاد علیه رژیم اشغالگرقدس و پیروی از سیرۀ اهل بیت (ع) است.
زینی وند، تورج. (1401). خوانشی نوین از کاربرد قرآن کریم و حدیث شریف در شعر شاعران مسیحی عرب (مطالعۀ مورد پژوهش: علویات جوزف الهاشم). نظریه پردازی ها و نقد در ادبیات عربی، 2(5)، 97–114. https://doi.org/10.22034/jral.2022.196318
MLA
زینی وند، تورج. "خوانشی نوین از کاربرد قرآن کریم و حدیث شریف در شعر شاعران مسیحی عرب (مطالعۀ مورد پژوهش: علویات جوزف الهاشم)"، نظریه پردازی ها و نقد در ادبیات عربی، 2، 5، 1401، 97–114. doi: 10.22034/jral.2022.196318
HARVARD
زینی وند، تورج. (1401). 'خوانشی نوین از کاربرد قرآن کریم و حدیث شریف در شعر شاعران مسیحی عرب (مطالعۀ مورد پژوهش: علویات جوزف الهاشم)'، نظریه پردازی ها و نقد در ادبیات عربی، 2(5), pp. 97–114. doi: 10.22034/jral.2022.196318
CHICAGO
زینی وند، تورج، "خوانشی نوین از کاربرد قرآن کریم و حدیث شریف در شعر شاعران مسیحی عرب (مطالعۀ مورد پژوهش: علویات جوزف الهاشم)." نظریه پردازی ها و نقد در ادبیات عربی، 2 5 (1401): 97–114, doi: 10.22034/jral.2022.196318
VANCOUVER
زینی وند تورج. خوانشی نوین از کاربرد قرآن کریم و حدیث شریف در شعر شاعران مسیحی عرب (مطالعۀ مورد پژوهش: علویات جوزف الهاشم). نظریه پردازی ها و نقد در ادبیات عربی. 1401;2(5):97–114 (In العربیة). doi: 10.22034/jral.2022.196318
