دانشجوی کارشناسی ارشد گروه زبان و ادبیات عرب، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس.
چکیده
رويکرد تأمّلي که شامل ژرف‌اندیشی انسان در طبيعت، ماورای طبيعت، انسان و هستي اوست، در شعر معاصر عرب؛ به ويژه بين شاعران ادبيات مهجر، عمق بيشتري پيدا کرده و شاعران مقاومت فلسطين نيز تحت تأثير بحران‌هاي سياسي و اجتماعي سرزمين اشغالي و حس انسان‌گرایی و غربت، به اين گرايش روي آوردند. از بين شاعران فلسطيني، محمود درويش، ژرف انديشي را ، بويژه در مراحل پاياني زندگي خود، هر چه بيشتر با شعر همراه کرد. جلوه‌هاي این ژرف‌انديشي فلسفي عبارتند از: زندگي و مرگ؛ ذات و جايگاه آن در زمان و مکان، که در آخرین مجموعه‌هاي شعري وی یعنی«جدارية، کزهر اللوز أو أبعد، لا تعتذر عما فعلت و أثر الفراشة» بيشتر آشکار شده است. نتایج این بحث حاکی از آن است که درويش در پي جستجوي هویت درونی، غربت مکاني را سبب غربت درونی و بي‌هويتي مي‌داند. او به مرگ نگاهي تمسخر آميز دارد و اين به دليل خوش‌بينی شاعر به اين مسأله است؛ چرا که در نزد او مرگ پايان همه چيز نیست؛ بلکه آن را گذرگاهی برای تولد زندگی نو می‌داند و به طور کلی منشأ همه‌ي تأملات او بحران فلسطين و ترس از بي‌هويتي است.
ذوالفقاری، کبری. (1401). تأملات فلسفی مرگ و زندگی در شعر محمود درویش. نظریه پردازی ها و نقد در ادبیات عربی، 2(6)، 27–72. https://doi.org/10.22034/jral.2023.395886.1029
MLA
ذوالفقاری، کبری. "تأملات فلسفی مرگ و زندگی در شعر محمود درویش"، نظریه پردازی ها و نقد در ادبیات عربی، 2، 6، 1401، 27–72. doi: 10.22034/jral.2023.395886.1029
HARVARD
ذوالفقاری، کبری. (1401). 'تأملات فلسفی مرگ و زندگی در شعر محمود درویش'، نظریه پردازی ها و نقد در ادبیات عربی، 2(6), pp. 27–72. doi: 10.22034/jral.2023.395886.1029
CHICAGO
ذوالفقاری، کبری، "تأملات فلسفی مرگ و زندگی در شعر محمود درویش." نظریه پردازی ها و نقد در ادبیات عربی، 2 6 (1401): 27–72, doi: 10.22034/jral.2023.395886.1029
VANCOUVER
ذوالفقاری کبری. تأملات فلسفی مرگ و زندگی در شعر محمود درویش. نظریه پردازی ها و نقد در ادبیات عربی. 1401;2(6):27–72 (In العربیة). doi: 10.22034/jral.2023.395886.1029
