طلبه سطح مقدمات گروه زبان و ادبیات عربی، حوزه علمیه امام خمینی ره شعبه دو، تهران، ایران.
چکیده
در زبان عربی، کلماتی نظیر “ال” موصوله وجود دارند که به رغم شباهت ظاهری با حروف، در رده اسامی قرار گرفتند. این در حالی است که سایر اقسام “ال” حرف محسوب می‌شوند. نامیدن “ال” موصوله به عنوان اسم، به دلیل تفاوت ماهوی آن با دیگر اقسام “ال” که حرف هستند، مستلزم ارائه‌ی دلایلی محکم، مستدل و قطعی است تا ضرورت این طبقه‌بندی توجیه گردد. هر چند در منابع نحوی، دلایل متعدد برای اثبات اسمیه بودن “ال” موصوله مطرح شده است، اما اغلب این دلایل به دلیل وجود وجوه متناقض، عدم وضوح کافی یا نبود بنیان نظری استوار، مورد پذیرش قطعی قرار نگرفته‌اند. این نوشتار با اتخاذ رویکرد توصیفی- تحلیلی، به بررسی جامع دلایل اسمیه بودن “ال” موصوله می‌پردازد. هدف غایی این پژوهش، ارائه و تبیین دلایلی استوار و خدشه‌ناپذیر برای اثبات ماهیت اسمی “ال” موصوله است. در نهایت، با تکیه بر دو دلیل مرجع ضمیر واقع شدن «ال» و عطف فعل بر مدخول آن، همراه با سلب اعتبار نظریه ترخیم، ضرورت اسمی بودن «ال موصوله» به دست آمد.
