تبیین تناسب مرگ‌اندیشی و دنیاخواهی از منظر نهج‌البلاغه

10.22034/jral.2025.504583.1053

المؤلف

استادیار گروه معارف، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کوثر بجنورد، بجنورد، ایران.

المستخلص
مرگ به عنوان امری مسلم و سرنوشتی محتوم پیش ­روی هر موجودی است و همه را به سوی خویش فرا می­‌خواند. با این وجود هستند کسانی که از درک حقیقت مرگ عاجزند و آن را پایان حیات قلمداد می‌­کنند، و لذا از ارائه هرگونه برنامه عملیاتی مؤثر در موضوع، سر باز می­‌زنند و در نهایت به هنگام مواجهه با مرگ، حکم به پوچی و بی‌­معنایی زندگی می­‌دهند. اما در آن سو مرگ­‌ آگاهانی قرار دارند که به مرگ به عنوان مرحله­‌ای حتمی از حیات می‌­نگرند و مطابق با این معرفت به اعمالی مبادرت می­‌ورزند که آنها را به سلامت راهی عرصه قیامت می‌­سازد. حال با دقت در نهج‌­البلاغه و با تکیه بر روش توصیفی-  استنباطی، چیستی و چرایی مرگ، و ارتباط میان مرگ‌­اندیشی و جایگاه دنیا در کلام امیرالمؤمنین (ع) مورد مورد بحث قرار گرفته است. در همین راستا، درمی‌­یابیم که امام با تأکید بر وقوع قطعی مرگ، بر بهره‌­مندی صحیح از دنیا به عنوان تنها بستر کمال‌­طلبی اشاره می‌­نمایند ولی با این شرط که برداشت از آن، به قدر ضرورت و در اوج عدم تعلق و وابستگی باشد.

رسومية المستخلص

تبیین تناسب مرگ‌اندیشی و دنیاخواهی از منظر نهج‌البلاغه

الكلمات الرئيسية

  • تاريخ الاستلام 04 فبراير 2025
  • تاريخ القبول 12 إبريل 2025