خوانش روابط بینامتنیت در کشف و واکاوی تأثیرپذیری خطبه غدیر از قرآن‌کریم

10.22034/jral.2025.557844.1069

المؤلف

دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کوثر بجنورد، بجنورد، ایران.

المستخلص
در دهه­‌ی شصت قرن بیستم میلادی ژولیا کریستوا ناقد فرانسوی، نظریه بینامتیت را ارائه کرد که بشدت مورد توجه ناقدان قرار گرفت. بینامتنیت، به روابط بین متونی می‌­پردازد که موجب آفرینش متن جدید می­‌شود و هر متن ادبی را به منزله‌­ی جذب و دگرگون‌سازی دیگر متون گوناگون گذشته و یا همزمان با آن می­‌داند. یکی از متونی که بینامتنیت در آن حضور گسترده دارد، خطبه غدیر است، در جاي جاي خطبه غدیر، اثرپذيري لفظي و معنوي از آیات قرآن را مي­‌توان يافت اين پژوهش تلاش دارد با روش توصیفی‌ـ تحلیلی نقش و تأثير آيات قرآني را در خطبه غدیر، در قالب نظریه بینامتنیت بررسي كند. نتایج پژوهش نشان می‌­دهد، تعامل متن خطبه غدیر به عنوان متن اصلي با قرآن‌کریم به عنوان متن غايب يا پنهان، غالباً آگاهانه و بیشتر از نوع نفي متوازي (امتصاص) می­‌باشد. شایان ذکر است که به ندرت بینامتنی نفی جزئی (اجترار) و نفی کلی (حوار) نیز به چشم می‌­خورد.

رسومية المستخلص

خوانش روابط بینامتنیت در کشف و واکاوی تأثیرپذیری خطبه غدیر از قرآن‌کریم

الكلمات الرئيسية

  • تاريخ الاستلام 06 نوفمبر 2025
  • تاريخ المراجعة 14 ديسمبر 2025