آوای آزادی در چکامه‌های منتخب عبدالوهاب البیاتی

المؤلفون

1 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران.

2 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران.

المستخلص
عبدالوهاب البیاتی شاعر بلندآوازه عرب نه فقط یک شاعر، بلکه صدایی رسا در میان خفقانِ استبداد بود. او نه تنها با قلم بلکه با تمام وجود در راه آزادی وطن مجاهدت کرد. البیاتی شاعر تبعیدی و مبارز عرب از شعر صرفاً وسیله‌ای برای انعکاس آلامِ بشری استفاده نکرد بلکه آن را سلاحی کارآمد برای پیکار با ظلم و استعمار می‌شمرد.  او با سروده‌های انقلابی خود به دنبال آزادی و رهایی از بند استبداد بود. آزادی در شعرش وضعیتی ایستا نیست، بلکه پویشی مستمر است. استعمار را مانعی بزرگ در راه آزادی ملت‌های عرب می‌دانست. در این جستار  با رویکردی توصیفی- تحلیلی به بررسی مفهوم آزادی در شعر البیاتی می‌پردازیم. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که اشعار البیاتی گنجینه‌ای از مضامین آزادی‌خواهانه است که در هشت محور اساسی قابل دسته‌بندی است. طلوع فجر آزادی در صحراهای وحشت، آزادی برای مردم، فروشندگان وطن، آوارگان بی‌صدا، آزادی کلمات در عصر استبداد، آزادی در حسرت وطن و در سکوت تبعید، ققنوس آزادی، رقص مرگ و زندگی، ناله‌های آزادی، چکاوک انقلاب، فریاد بازگشت به وطن آزاد. زبان شعری عبدالوهاب البیاتی در تبیین مفهوم آزادی، لحنی صریح و بی‌پروا است وی با استفاده از این زبان، به بیان آرمان‌های آزادی‌خواهانه‌اش می‌پردازد و مردم را به کنش جمعی برای رهایی از یوغ استعمار فرا می‌خواند.

رسومية المستخلص

آوای آزادی در چکامه‌های منتخب عبدالوهاب البیاتی

الكلمات الرئيسية

  • تاريخ الاستلام 10 نوفمبر 2025
  • تاريخ المراجعة 17 ديسمبر 2025
  • تاريخ القبول 18 ديسمبر 2025