استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کوثر بجنورد، بجنورد- ایران
چکیده
آنچه که با عنوان«اهل بیت (ع) در آینه شعر دیک الجن حمصی» پیش روی دارید، تلاش کوچکی است در راستای معرفی زندگی و شعر یکی از شاخصترین شاعران عرصه زبان و ادبیات عربی که شعرش را وقف اهل بیتکرده است. این پژوهش ابتدا با استناد به منابع معتبر شمه ای از زندگی دیک الجن حمصی را ارائه داده و سپس با روش توصیفی تحلیلی و با مراجعه به مصادر و منابع اصیل، قصاید و قطعات شعری راکه در آن شاعر به وصف اهل بیت پرداخته است، استخراج کرده و سیمای اهل بیت را که یکی از مهمترین مضامین شعری دیکالجن است، ارائه و تبیین نموده است. با وجود اینکه دیک الجن حمصی، یکی از بزرگترین شاعران عرصه زبان و ادبیات عربی در عصر عباسی یعنی عصر طلایی تاریخ و تمدن اسلامی بوده است اما به دلیل داشتن باورها و گرایشات شیعی، و اختصاص دادن بخش قابل توجهی از اشعارش به اهل بیت ، در طول تاریخ، نادیده گرفته شده و علیرغم شایستگیهای ادبیاش، سهمی جز حاشیهنشینی در ادبیات عربی نبرده است. در ديوان این شاعر مجموعا 9 قصيده و قطعه حاوی 162 بيت درباره اهل بيت به چشم میخورد. مهمترين معانی و موضوعاتی که وی در اين قصائد و قطعهها بدان میپردازد عبارتند از:بیان ویژگیهای ممتاز اهل بیت وجایگاه والای ایشان، مدح امام علی و دفاع از جانشینی او در خلافت پیامبر بزرگ اسلام، رثای امام حسين و ياران وفادارش، و سرانجام، رثای حضرت فاطمه (س) و وصف آسمانی ازدواج ایشان.
قدیمی، مرتضی. (1403). اهل بیت (ع) در آینه شعر دیک الجن حمصی. نظریه پردازی ها و نقد در ادبیات عربی، 4(15)، 21–36. https://doi.org/10.22034/jral.2026.574847.1102
MLA
قدیمی، مرتضی. "اهل بیت (ع) در آینه شعر دیک الجن حمصی"، نظریه پردازی ها و نقد در ادبیات عربی، 4، 15، 1403، 21–36. doi: 10.22034/jral.2026.574847.1102
HARVARD
قدیمی، مرتضی. (1403). 'اهل بیت (ع) در آینه شعر دیک الجن حمصی'، نظریه پردازی ها و نقد در ادبیات عربی، 4(15), pp. 21–36. doi: 10.22034/jral.2026.574847.1102
CHICAGO
قدیمی، مرتضی، "اهل بیت (ع) در آینه شعر دیک الجن حمصی." نظریه پردازی ها و نقد در ادبیات عربی، 4 15 (1403): 21–36, doi: 10.22034/jral.2026.574847.1102
VANCOUVER
قدیمی مرتضی. اهل بیت (ع) در آینه شعر دیک الجن حمصی. نظریه پردازی ها و نقد در ادبیات عربی. 1403;4(15):21–36 (In العربیة). doi: 10.22034/jral.2026.574847.1102
