رمان زنانه در ادبیات معاصر عربی به عرصه‌ای مهم برای بازتاب تجربه‌های زیسته زنان و طرح مسائل و دغدغه‌های آنان بدل شده است؛ به‌ویژه در جوامعی که ساختارهای اجتماعی و فرهنگی، زنان را در معرض تبعیض و نابرابری قرار می‌دهد. در یمن نیز با وجود شکل‌گیری روایت‌نویسی زنان از اواخر قرن بیستم، پژوهش‌های تحلیلی درباره این آثار همچنان اندک است؛ به‌خصوص آثاری که وضعیت زن را در پیوند با جنگ داخلی، بحران‌های اقتصادی و سلطه سنت‌های مردسالار بررسی می‌کنند. ازاین‌رو، مطالعه رمان‌هایی که تجربه زن یمنی را در مرکز روایت قرار می‌دهند، ضرورتی پژوهشی دارد. در این میان، رمان «خضرا» اثر حوریه الإریانی نمونه‌ای شاخص از روایت زنانه معاصر یمن به‌شمار می‌آید که با تمرکز بر سرگذشت شخصیت اصلی، تصویری ملموس از زندگی زنان در جامعه‌ای بحران‌زده ارائه می‌دهد.مسئله اصلی این پژوهش، شناسایی مهم‌ترین چالش‌های زنان یمنی در این رمان و بررسی شیوه بازنمایی آن‌ها بر پایه نقد فمینیسمی است. این مطالعه با روش توصیفی ـ تحلیلی نشان می‌دهد که نویسنده مسائلی چون خشونت جسمی، روانی و جنسی، محرومیت از آموزش، محدودیت‌های فرهنگی، فشارهای اقتصادی و سلطه ساختار مردسالار را در بستر روایت داستانی برجسته کرده است. همچنین تقابل میان شخصیت‌های زن، بیانگر تفاوت نگرش‌ها و واکنش‌های آنان در برابر سنت و تبعیض است؛ برخی به بازتولید وضع موجود تن می‌دهند و برخی دیگر در پی تغییر شرایط برمی‌آیند.