نثر عربی از دوره جاهلی تاکنون دگرگوني­ها و تحولات زیادی را در سرزمین­های گوناگون تجربه کرده است و نویسندگان و اندیشمندان متعددی نظریه­هایی را درباره سیر تحول و مراحل آن عرضه کرده­اند. از جمله این اندیشمندان، شوقی ضیف، نویسنده معاصر مصری، می­باشد که با تألیف کتاب «الفن ومذاهبه في النثر العربي» به بررسی تحولات نثر از دوره جاهلی تا اوایل قرون جدید از منظر هنر و صنعت ادبی پرداخته است. اثر مذکور توسط مرضیه‌آباد و روح‌الله مهدیان به زبان فارسی برگردانده شده است. جستار حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و با تکیه بر اصول نقد ترجمه با تکیه بر معیارهای امانت‌داری، دقت مفهومی، انتقال سبک، معادل‌یابی و تحلیل خطاهای ترجمه، درصدد ارزیابی کیفی ترجمۀ مذکور از دو بُعد شکلی و محتوایی برآمده است. چارچوب نظری پژوهش بر معیارهای امانت­داری، دقت مفهومی، انتقال سبک و تحلیل خطاهای ترجمه­ای استوار است. بدین منظور، متن مبدأ معرفی و سپس ترجمه در سطوح واژگانی، نحوی و سبکی با آن مقایسه و تحلیل شده است. نتایج به‌دست‌آمده از بررسی اثر مذکور بر این موضوع دلالت دارد که ترجمه کتاب مورد نظر، همانند اکثر تألیفات انسانی، دارای امتیازات و کاستی­هایی است که در ساختار شکلی و محتوایی نمود یافته است. با توجه به اهمیت و جایگاه کتاب به عنوان یکی از منابع اصلی در حوزه نثر عربی، از امتیازات آن می­توان به طراحی مناسب جلد، امانت­داری نسبی و تخصص کامل مترجمان در حوزۀ زبان و ادبیات عربی اشاره نمود. در مقابل، کاستی­هایی چون اشتباهات تایپی فراوان، عدم اعراب‌گذاری کامل ابیات و شواهد عربی و نمونه­های نثر، تأثیرپذیری افراطی از ساختار نحوی عربی که به ترجمه­ای تحت اللفظی انجامیده و نیز عدم دقت در برگردان برخی اصطلاحات تخصصی و جملات پیچیده، از نقاط ضعف اصلی این ترجمه به شمار می­رود.